ANA MENÜ
Kimler Online
Şu anda 26 konuk çevrimiçi
Kıyamet Gerçekliği Ara:

"Kıyamet Gerçekliği, Kur'an-ın Asrın İdrakine Dersidir"

Osmanlıca dersleri-III (Osmanlıca Yazmanın Önemi)

Osmanlıca yazmanın önemi


OSMANLICA DERSLERİ-III

 

Alıştırma-I: Aşağıdaki Osmanlıca metni Türkçeye çevirin ve daha sonra çeviriyi tersten yaparak türkçe metni Osmanlıcaya çevirmeye çalışın ve Orjinal metinle karşılaştırarak hatalarınızı bulun.

Alıştırma-II: Metinde yer alan arapçada olmayıp sadece osmanıcada yer alan (p, j, g, ç) gibi harflerin bulunduğu kelimeleri bulun ve bu kelimeleri kendi kendinize yazarak öğrenmeye çalışın.

 

-BEDİÜZZAMAN VE YENİ HARFLER-

  بديوالزّمان وه ينى حارفلر
 

صالي، ۲۲ آراليك ۲۰۰۹ ۱۴:۱۱ يازيلار - ريسال-ى نور



صورو: اوستاد  بديوازّمانين ينى هارفلره باقيشى ناسيلدير? ريساللرين ينى هارفلرله باسيلماسينا نه زامان ايزين ورميشتير?

جواپ:  بديوازّمان حازرتلري، ريساللرين لاتينجه اولاراك باسيلماسينا ۱۹۵۶ ييليندا ايزين ورميش وه او تاريهتن ايتيبارن، باشتا آنكارا، إستانبول اولماق اوزره بش ويلايتته باسيلمايا باشلانميشتير.

بونونلا بيرليكته اوستاد  بديوازّمان’ين ريسال-ى نور’داكى بيانلارينا باقتيغيميزدا، بو موساادسينين نور طالبلرى ايچين دغيل ريساللرى بيلمين ديغر أهل-ى ايمانين ايستيفادسى ايچين اولدوغو انلاشيلماكتادير. ياني، اوستاد’ين لاتين هارفلرينه موساادسي، جماعتين ارتيك هاتت-ى كور’ان’ى بيراكاراك ينى هارفلره كچمسى ايچين دغيل، ديشاريداكى أهل-ى ايمانين ايستيفادسى ايچيندي.

أميرداغ’دا إيكن، ريساللرى عثمانليجا اولاراك تامامينى ماتباادا باسما تشببوسو اوزرينه يازديغى اشاغيداكى مكتوبدا، ‘تالبلرين لاتين هارفلرينى ترجيه أتمسي’ ايهتيمالينه بينان اينايت-ى إيلاهيينين أسكى هارفلرله داهى ماتباا كاپيسينى اچماديغينين كالبينه ايهتار أديلديغينى شويله بيان أدييوردو:

“عزيز، سيدّيك قاردشلريم! سيزين بو دفا نشلى گوزل مكتوبلارينيز، ريسال-ى نورون سربستييتى وه ماتباا كاپيسييلا اينتيشارى هاقّيندا بنى چوك مسرور أيلدي؛ وه كاهرامان طاهيرينين يينه بو أهمّييتلى إيشته چاليشماسى إيچين بورايا گلمسي، بنى شيدّتله دونيايا باكماغا سوكتتي. كالبن دديم: مادم كاردشلريم بو درجه إيستييورلار، چارسينى اراياجاغيز. گجده قالبيمه گلدى كي: إكى هممييتلى سببدن، اينايت-ى إلاهييه تام سربستييت وه أسكى هارفلرله تامامينى تاب أتمك تام موسااده أتمييور.


بيرينجى سبب: إمام-ى آلينين (ر.ع.) إيشارت أتتيغى گيبي، پرده آلتيندا هر موشتاك، كندى كالمى إيله وياهوت باشكا كالمى چاليشتيرماسييلا بويوك بير إيبادت وه آهيرتته شهيدلرين كانييلا راجيهانه موازنه أديلن مورككپ إيله موجاهده هوكموندكى كيتابتله (يازاراك) أنوآر-ى ايمانى نشرتمكتير. أغر تاب أديلس، هركس كولايجا ألده أتتيغى إيچين، كمال-ى مراكلا اونا چاليشاماز، بيلفييل نشرينه هيزمت وازيفسينى كايبدر.

إكينجى سبب: ريسال-ى نورون موهيم بير وازيفسي، آلم-ى إسلآمين كسرييت-ى موتلاكاسينين يازيسى وه هاتتى اولان هوروف-و عرابيييى موهافازا أتمك اولدوغوندان، تاب يولويلا إيشه گيريشيلس، شيمدى أكسر هالق يالنيز ينى هوروفو بيلديكلرى إيچين، أن چوك ريساللرى ينى هوروفلا تاب أتمك لآزيم گلجك. بو إيسه ريسال-ى نورون ينى هوروفا بير فتواسى اولوپ، شاكيردلرى ده او كولاي يازييى ترجيه أتمغه سبب اولور.” (أميرداغ-إكينجى سبب: ريسال-ى نورون موهيم بير وازيفسي، آلم-ى إسلآمين كسرييت-ى موتلاكاسينين يازيسى وه هاتتى اولان هوروف-و عرابيييى موهافازا أتمك اولدوغوندان، تاب يولويلا إيشه گيريشيلس، شيمدى أكسر هالق يالنيز ينى هوروفو بيلديكلرى إيچين، أن چوك ريساللرى ينى هوروفلا تاب أتمك لآزيم گلجك. بو إيسه ريسال-ى نورون ينى هوروفا بير فتواسى اولوپ، شاكيردلرى ده او كولاي يازييى ترجيه أتمغه سبب اولور.” (أميرداغ-۱)

ديقّات أديليرسه يوكاريداكى مكتوب’دا، إيكى سببل، تامامينى باسمايا آلله’ين إينايت أتمديغى آنلاشيلييور:

۱- آللّهو طاعلا، نور طالبلري’نين أللرييله نورلارى يازاراك كازانديكلارى شهيد سوابينا اوستون گلن سوابلاردان ماهروم كالماسينى موراد أتمييور.

۲- ماتباا’دا تامامى باسيلمايا نييت أديلديغيند، عثمانليجا’دان چوك لاتينجه باسماك گركجك. چونكو هالق بونو بيلييور. لاتينجه تامامى باسيلديغيندا، بازى نور طالبلرى بونو فتوا گيبى آلگيلاييپ كولايلارينا گلن او يازييى ترجيه أتملرينه سبب اولور. آللّهو طاعلا إيس، كور’ان هارفلرينين بيراقيليپ لاتينجيه گچيلمسيندن راضى اولماديغى إيچين إينايت-ى إيلاهييه تامامينى تاب أتميه موسااده أتمييور.

أميرداغ-۱ مكتوبلارى إيچريسينده اولدوغو ديككاته آلينديغيندا ۱۹۴۵-۱۹۴۸ آراسيندا يازيلديغى آنلاشيلان بو مكتوبدا اوستاد، تامامينين باسيلماسينا موسااده أتمييپ آسايى موسا’نين لاتينجه وه عثمانليجا اولاراك، زولفيكار’ين إيسه يالنيز عثمانليجا باسيلماسى إيله كاناات أدييور.

داها سونرا، يوكاريدا دديغيميز گيبى ۱۹۵۶ سنسيندن إيتيبارن اونون ايزنى وه موساادسى إيله ريساللر لاتينجه اولاراك باسيلمايا باشلانميشتير. اوستاد حازرتلري’نين لاتينجه باسقى إيله إيكى چشيت هيزمتى هدف آلديغى إيفادلريندن آنلاشيلييور.

۱- بو إيمان درسلرى چوكچا نشرولاراك آنادولو’نون سينيرلارينا دايانميش اولان كومونيزم دينسيزليغينه سد چكسين.

۲- إسلام دونياسينين قاردشليغى ينيدن كازانيلسين.

بونلار ألبتته اونملى هيزمتلردير. فاقات بو ويا بنزرى هيزمتلرين هيچ بيريسى نور طالبلري’نين كور’ان يازيسى إيله اولان آسيل هيزمتلرينى بيراكمالارينا فتوا اولاماز. اوستاد حازرتلري’نين بويله بير فتواسى اولماديغى گيبي، پك چوك عليهته بيانلارى واردير.

نور طالبلرى إيچين اونملى اولان لاتين هارفلرينه نه زامان وه نه كادار بير سوره إيچين موسااده أديلمسيندن زيياد، ريسال-ى نور’ون وه اوستاد’ين ينى هارفلره آسلن ناسيل باكتيغى وه نور هيزمتينده اونا نه كادار ير آييرديغيدير.

اوستاد’ين ينى هارفلره ناسيل باكتيغينى شو جومللر چوك آچيك إيفاده أدييور:

“شاكيردلرين گايرت وه شوك وه هيممتلرى شيمدييه كادار ماتباالارا إيهتيياچ بيراكماميشلار. إنشآالله او كودسي هيزمته دوام أديپ، او ألماس قالملر إيله نشر-ى أنوآر أدجكلر. مادم بوتون بوتون مسلغيميزه موهاليف اولان ينى هوروفو (هارفلري)، بير-إيكى ريساله إيچين كابول أتتيغيميز هالده ماتبااجيلار چكينديلر، او هاير-ى آزيمى كايبتتيلر. سيز او إيكى ريساليى بيزيم هسابيميزا، كاهرامان قاردشلريميزدن ييرمي-اوتوز زآتا توزي أدرك، ييرمي-اوتوز نوسهايى أسكى هوروفلا يازديرينيز. يازان قالم ساحيبلرينه دايمي هاسنات كازانديران او پك بويوك هايري، سيز كازانينيز. أغر ينى هوروفلا، أل ماكيناسييلا او إيكى ريسالدن يازيلميش نوسهالار وارسا، بيزه بازى نوسهالار گوندرينيز.” (كاستامونو لاهيكاسي

بو ساتيرلاردا، اوستادين “بوتون بوتون مسلغيميزه موهاليف” دمسى وه تالبلرين أل يازيلارييلا ماتباالارا إيهتيياچ بيراكمامالاريندان ممنونييتى جيددن ديككاته شاياندير.

آيريجا ينى هارفلره اوستاد’ين باكيشينين نه درجه اولومسوز اولدوغونو اوستاد ۱۸. لم’ع’دا حز. آلي’دن ناكيلله چوك آچيك إيفادلرله آنلاتير.

پكي، لاتينجه إيله هيچ مى هيزمت أديلميجك? ألبتته هايير. يوكاريدا دا گچتيغى گيبي، جماعت هاريجيندكى إينسانلارين وه ينى گيرنلرين إيستيفادلرى إيچين ألبتته بير زارورت دورومو واردير. اونلارين ماهروم كالماماسى إيچين ينى هارفلرله ده هيزمت اولاجاكتير. فاكات اونملى اولان بو موساادنين زارورت ميكتارينى آشاراك، شاكيردلرين او كولاي يازييى ترجيه أتملرينه سبب اولماماسي، جماعتين عثمانليجا ريساللرى بيراكيپ لاتينجلره ساريلمامالاريدير.

باكينيز اوستاد حازرتلري، ريسال-ى نور’ون لاتينجيه موساادسيندكى سينيرى ناسيل إيفاده أتميشتير:

“ريسال-ى نورون بير وازيفسي؛ هوروف-و كورانيييى موهافازا اولدوغوندان، ينى هوروفا زارورت درجسينده إينشآالله موسااده اولور.” (كاستامونو لاهيكاسي)

دمك كي، حز. اوستاد’ين، “عثسانليجا مي، ينى يازى مي?” سوالينه ورجغى جوابين اوزو إيشته اوستتكى ساتيرلاردير. أساس هيزمت كور’ان هارفلرييل، يانى عثمانليجا إيلدير. ينى هارفلر إيسه زارورت ميكتارينجا كوللانيلابيلير.

اوستاد حازرتلري’نين ن بويوك آرزولاريندان بيرى نور طالبلري’نين كور’ان يازيسينى اوكويوپ يازمايى اوغرنرك كور’ان هارفلرينين موهافازاسينا هيزمت أتملرى إيدي. بونا داير ريساله وه مكتوبلاردا او كادار چوك إيفادلر وار كي، توپلانسا سايفالار توتار. مسلا بازيلارى شونلاردير:

“ريسال-ى نور شاكيردلرى بوتون كوّتلرييله هاتت-ى كورآنييى (كور’ان يازيسيني) هاريكا بير سورتته نشير وه تاميم (ياييپ اوموميلشتيرمك) إيله موهافازاسينا چاليشتيكلارى بير زاماندا….” (سيكك-ى طاسديك، ۱۸. لم’ع)

“حاتت-ى كورانين (كور’ان يازيسينين) تبديلينه (دغيشتيريلمسين) كارشي، كوران شاكيردلرينين بوتون كوّتلرييله هاتت-ى كورانييى موهافازايا چاليشماسى آينى سنددير.” (مكتوبات، ۲۹. مكتوب)

“ريسال-ى نورا إينتيساب أدن زآتين أن أهممييتلى وازيفسي، اونو (كور’ان هارفلرييل) يازماك ويا يازديرماكتير وه إينتيشارينا يارديم أتمكتير. اونو يازان ويا يازديران، ريسال-ى نور تالبسى اونوانينى آلير.” (كاستامونو لاهيكاسي)

“ريسال-ى نوردان أسكيمز يازى اوغرنميه گلينج: كوران يازيسييلا اولان نور ريساللرينى يازماكتاكى كازانجيميز چوك بويوكتور. أسكيمز يازييى كيسا بير زاماندا اوغرنييوروز. هم يازاركن مالومات ألده أدييوروز. هم ريسال-ى نور أجزالارينى چوغالتماكلا، إيمانا وه كورانا هيزمت أديلديغى إيچين پك بويوك مانوي كازانچلار كازانييوروز. هم يازيلاراك أدينيلن بيلگى هآفيزايا داها أساسلى يرلشييور. بونون إيچين شيمدييه كادار بينلرله گنچ ريسال-ى نورو يازاراك كوران يازيسينى اوغرنميش وه اوغرنمكتدير.” (نور’ون إلك كاپيسي)

يانى نور تالبلري، ينى تانييان بير موسلومانا لاتين هارفلرييله باسيلميش ريساللرى وربيليرلر. فاكات أن كيسا بير سورده اونون دا حاتت-ى كور’ان دنيلن كور’ان الفابسينى اوغرنرك ريساللرى اورژيناللريندن اوكومالارينى ساغلامالارى بير وازيفلريدير.

كور’ان يازيسييلا يازيلان اوريژينال ريساللردن اوكومايى بيراكيپ لاتينجلره يونلمك آسلا ريسال-ى نور’ون نازارى دغيلدير. چونكو اوستاد’ين نازاريندا ينى هارفلر بيد’عدير. بونو گوسترن بازى جومللرى شونلاردير:

“ريسال-ى نور زينديكايا كارشى هاكايك-ى إيمانيييى موحافازايا چاليشماسى گيبي، بيدعتا (ينى هوروفا) كارشى دا هوروف وه هاتت-ى كورانى (كور’ان هارفلرينى وه يازيسيني) موحافازا أتمك بير وازيفسى إيكن؛ هاس تالبلردن بيريسى بيلفييل هوروف وه هاتت-ى كورانيييى درس ورديغى هالد، سيررى بيلينمز بير هوسل، هوروف وه هاتت-ى كورانيييه علم-ى دين پردسينده تسيرلى بير سورتته داربه وران بازى هوجالارين داربده إيستيمال أتتيكلرى أسرلرى آلميشلار. حابريم اولمادان داغدا شيددتلى بير تارزدا او هاس تالبلره كارشى بير گرگينليك هيسستتيم. صونرا ايكاز أتتيم. الهامدوليلله آييلديلار. إنشآالله تامامن كورتولدولار.” (كاستامونو لاهيكاسي)

“بو زآت، آغراستاكى نور تالبلرينين باشيندا نآزيرلارى هوكمونده اولدوغو بير زامان، سوننت-ى ثنيييه إيتتيبا وه بيدعلاردان إيچتينابى مسلك إيتتيهاز أدن تالبلرين مانوي شرفينى كآفى كورميرك وه أهل-ى دونيانين نازاريندا بير موكى كازانماك أملييله موهيم بير بيدعنين (ينى هوروفون) موعلليمليغينى دروهده أتتى (اوزرينه آلدي). طامامييلا مسلغيميزه زيد بير هاتا إيشلدي. پك مودهيش بير شفكات توكادينى يدي. حاندانينين شرفينى زير او زبر أدجك بير هآديسيه ماروز كالدي.” (۱۰. لم'ع

بيد’علارا تارافتار اولماماك، نور هيزمتينين شارتلاريندان بيريدير. اوستاد بديوازّامان، بيد’ع تارافتارلارينى تالبليغه دغيل دوستلوغا بيله كابول أتمييور. دوست تالبه وه كاردش اولاراك كابول أتتيغى إينسانلارى تاريف أدركن دوستلار إيچين شويله دييور:

“دوستون هاسساسى وه شارتى بودور كي: كاتييين، سوزلره وه أنوآر-ى كورانيييه داير اولان هيزمتيميزه جيددي تارافدار اولسون؛ وه هاكسيزليغا وه بيدعلارا وه دالالته كالبن تارافدار اولماسين، كندينه ده إيستيفاديه چاليشسين.” (مكتوبات)

كاستامونو لاهيكاسيندا دا شويله در:

“بيدع إيله عمل أدن، كالبن تارافدار اولماماك شارتييلا دوست اولابيلير.”

بيد’علارا كالبن تارافتارليك گوسترن بيرينى دوستلوغا كابول أتمين، هيچ تالبلرى اراسينا الير مي?

نتيجه اولاراك شونو دييبيليريز: نور طالبلري، نورلاردان آلديكلارى درسله سوننت-ى ثنييه اوزره بير إسلامى باكيش آچيسى كازانير وه بيد’علارا كارشى مسافلى دورورلار. بو نوقكتا-ى نازاردان ريسال-ى نور طالبسى اولمايا گايرت أدن كيمسلرين كور’ان يازيسى إيله اوكويوپ يازمايى اوغرنيپ اوغرتملرى وه ريساللرين عثمانليجالاريندان اوكويوپ درس ورملرى تمل بير وازيفلريدير.

بو وازيفيى هاقّييلا ياپامايانلارين إيس، ياپانلارى تاقدير أديپ دستك اولمالارى وه كور’ان هاتتينى بيلنلرين چوغالماسيندان، سوننت-ى ثنييه آدينا بويوك ممنونييت دويمالارى گركير..

والسّلام

 

Türkçesi:

Bediüzzaman ve Yeni Harfler

e-Posta Yazdır PDF

Soru: Üstad Bediüzzaman'ın yeni harflere bakışı nasıldır? Risalelerin yeni harflerle basılmasına ne zaman izin vermiştir?

Cevap: Bediüzzaman Hazretleri, risalelerin Latince olarak basılmasına 1956 yılında izin vermiş ve o tarihten itibaren, başta Ankara, İstanbul olmak üzere beş vilayette basılmaya başlanmıştır.

Bununla birlikte Üstad Bediüzzaman’ın Risale-i Nur’daki beyanlarına baktığımızda, bu müsaadesinin Nur Talebeleri için değil risaleleri bilmeyen diğer ehl-i imanın istifadesi için olduğu anlaşılmaktadır. Yani, Üstad’ın Latin harflerine müsaadesi, cemaatin artık hatt-ı Kur’an’ı bırakarak yeni harflere geçmesi için değil, dışarıdaki ehl-i imanın istifadesi içindi.

Emirdağ’da iken, risaleleri Osmanlıca olarak tamamını matbaada basma teşebbüsü üzerine yazdığı aşağıdaki mektubda, ‘talebelerin latin harflerini tercih etmesi’ ihtimaline binaen inayet-i ilahiyenin eski harflerle dahi matbaa kapısını açmadığının kalbine ihtar edildiğini şöyle beyan ediyordu:

“Aziz, sıddık kardeşlerim! Sizin bu defa neş'eli güzel mektublarınız, Risale-i Nur'un serbestiyeti ve matbaa kapısıyla intişarı hakkında beni çok mesrur eyledi; ve kahraman Tahirî'nin yine bu ehemmiyetli işte çalışması için buraya gelmesi, beni şiddetle dünyaya bakmağa sevketti. Kalben dedim: Madem kardeşlerim bu derece istiyorlar, çaresini arayacağız. Gecede kalbime geldi ki: İki ehemmiyetli sebebden, inayet-i İlahiye tam serbestiyet ve eski harflerle tamamını tab'etmek tam müsaade etmiyor.

Birinci sebeb: İmam-ı Ali'nin (R.A.) işaret ettiği gibi, perde altında her müştak, kendi kalemi ile veyahut başka kalemi çalıştırmasıyla büyük bir ibadet ve âhirette şehidlerin kanıyla racihane müvazene edilen mürekkep ile mücahede hükmündeki kitabetle (yazarak) envâr-ı imanı neşretmektir. Eğer tab'edilse, herkes kolayca elde ettiği için, kemal-i merakla ona çalışamaz, bilfiil neşrine hizmet vazifesini kaybeder.

İkinci sebeb: Risale-i Nur'un mühim bir vazifesi, âlem-i İslâmın ekseriyet-i mutlakasının yazısı ve hattı olan huruf-u Arabiyeyi muhafaza etmek olduğundan, tab' yoluyla işe girişilse, şimdi ekser halk yalnız yeni hurufu bildikleri için, en çok risaleleri yeni hurufla tab'etmek lâzım gelecek. Bu ise Risale-i Nur'un yeni hurufa bir fetvası olup, şakirdleri de o kolay yazıyı tercih etmeğe sebeb olur. (Emirdağ-1)

Dikkat edilirse yukarıdaki Mektub’da, iki sebeble, tamamını basmaya Allah’ın inayet etmediği anlaşılıyor:

1- Allahu Teala, Nur Talebeleri’nin elleriyle Nurları yazarak kazandıkları şehid sevabına üstün gelen sevablardan mahrum kalmasını murad etmiyor.

2- Matbaa’da tamamı basılmaya niyet edildiğinde, Osmanlıca’dan çok Latince basmak gerekecek. Çünkü halk bunu biliyor. Latince tamamı basıldığında, bazı Nur Talebeleri bunu fetva gibi algılayıp kolaylarına gelen o yazıyı tercih etmelerine sebeb olur. Allahu Teala ise, Kur’an harflerinin bırakılıp Latinceye geçilmesinden razı olmadığı için inayet-i ilahiye tamamını tab etmeye müsaade etmiyor.

Emirdağ-1 mektubları içerisinde olduğu dikkate alındığında 1945-1948 arasında yazıldığı anlaşılan bu mektubda Üstad, tamamının basılmasına müsaade etmeyip Asayı Musa’nın Latince ve Osmanlıca olarak, Zülfikar’ın ise yalnız Osmanlıca basılması ile kanaat ediyor.

Daha sonra, yukarıda dediğimiz gibi 1956 senesinden itibaren onun izni ve müsaadesi ile risaleler Latince olarak basılmaya başlanmıştır. Üstad Hazretleri’nin Latince baskı ile iki çeşit hizmeti hedef aldığı ifadelerinden anlaşılıyor.

1- Bu iman dersleri çokça neşrolarak Anadolu’nun sınırlarına dayanmış olan komünizm dinsizliğine sed çeksin.

2- İslam dünyasının kardeşliği yeniden kazanılsın.

Bunlar elbette önemli hizmetlerdir. Fakat bu veya benzeri hizmetlerin hiç birisi Nur Talebeleri’nin Kur’an yazısı ile olan asıl hizmetlerini bırakmalarına fetva olamaz. Üstad Hazretleri’nin böyle bir fetvası olmadığı gibi, pek çok aleyhte beyanları vardır.

Nur Talebeleri içim önemli olan Latin harflerine ne zaman ve ne kadar bir süre için müsaade edilmesinden ziyade, Risale-i Nur’un ve Üstad’ın yeni harflere aslen nasıl baktığı ve Nur hizmetinde ona ne kadar yer ayırdığıdır.

Üstad’ın yeni harflere nasıl baktığını şu cümleler çok açık ifade ediyor:

“Şakirdlerin gayret ve şevk ve himmetleri şimdiye kadar matbaalara ihtiyaç bırakmamışlar. İnşâallah o kudsî hizmete devam edip, o elmas kalemler ile neşr-i envâr edecekler. Madem bütün bütün mesleğimize muhalif olan yeni hurufu (harfleri), bir-iki risale için kabul ettiğimiz halde matbaacılar çekindiler, o hayr-ı azîmi kaybettiler. Siz o iki risaleyi bizim hesabımıza, kahraman kardeşlerimizden yirmi-otuz zâta tevzi' ederek, yirmi-otuz nüshayı eski hurufla yazdırınız. Yazan kalem sahiblerine daimî hasenat kazandıran o pek büyük hayrı, siz kazanınız. Eğer yeni hurufla, el makinasıyla o iki risaleden yazılmış nüshalar varsa, bize bazı nüshalar gönderiniz.” (Kastamonu Lahikası)

Bu satırlarda, Üstadın “bütün bütün mesleğimize muhalif” demesi ve talebelerin el yazılarıyla matbaalara ihtiyaç bırakmamalarından memnuniyeti cidden dikkate şayandır.

Ayrıca yeni harflere Üstad’ın bakışının ne derece olumsuz olduğunu Üstad 18. Lem’a’da Hz. Ali’den nakille çok açık ifadelerle anlatır.

Peki, Latince ile hiç mi hizmet edilmeyecek? Elbette hayır. Yukarıda da geçtiği gibi, cemaat haricindeki insanların ve yeni girenlerin istifadeleri için elbette bir zaruret durumu vardır. Onların mahrum kalmaması için yeni harflerle de hizmet olacaktır. Fakat önemli olan bu müsaadenin zaruret miktarını aşarak, şakirdlerin o kolay yazıyı tercih etmelerine sebeb olmaması, cemaatin Osmanlıca risaleleri bırakıp Latincelere sarılmamalarıdır.

Bakınız Üstad Hazretleri, Risale-i Nur’un Latinceye müsaadesindeki sınırı nasıl ifade etmiştir:

“Risale-i Nur'un bir vazifesi; huruf-u Kur'aniyeyi muhafaza olduğundan, yeni hurufa zaruret derecesinde inşâallah müsaade olur.” (Kastamonu Lahikası)

Demek ki, Hz. Üstad’ın, “Omsanlıca mı, yeni yazı mı?” sualine vereceği cevabın özü işte üstteki satırlardır. Esas hizmet Kur’an harfleriyle, yani Osmanlıca iledir. Yeni harfler ise zaruret miktarınca kullanılabilir.

Üstad Hazretleri’nin en büyük arzularından biri Nur Talebeleri’nin Kur’an yazısını okuyup yazmayı öğrenerek Kur’an harflerinin muhafazasına hizmet etmeleri idi. Buna dair risale ve mektublarda o kadar çok ifadeler var ki, toplansa sayfalar tutar. Mesela bazıları şunlardır:

“Risale-i Nur şakirdleri bütün kuvvetleriyle hatt-ı Kur'âniyi (Kur’an yazısını) harika bir surette neşir ve tamim (yayıp umumîleştirmek) ile muhafazasına çalıştıkları bir zamanda….” (Sikke-i Tasdik, 18. Lem’a)

“Hatt-ı Kur'anın (Kur’an yazısının) tebdiline (değiştirilmesine) karşı, Kur'an şakirdlerinin bütün kuvvetleriyle hatt-ı Kur'anîyi muhafazaya çalışması aynı senededir.” (Mektubat, 29. Mektub)

“Risale-i Nur'a intisab eden zâtın en ehemmiyetli vazifesi, onu (Kur’an harfleriyle) yazmak veya yazdırmaktır ve intişarına yardım etmektir. Onu yazan veya yazdıran, Risale-i Nur talebesi ünvanını alır.” (Kastamonu Lahikası)

“Risale-i Nur'dan eskimez yazı öğrenmeye gelince: Kur'an yazısıyla olan Nur Risalelerini yazmaktaki kazancımız çok büyüktür. Eskimez yazıyı kısa bir zamanda öğreniyoruz. Hem yazarken malûmat elde ediyoruz. Hem Risale-i Nur eczalarını çoğaltmakla, imana ve Kur'an'a hizmet edildiği için pek büyük manevî kazançlar kazanıyoruz. Hem yazılarak edinilen bilgi hâfızaya daha esaslı yerleşiyor. Bunun için şimdiye kadar binlerle genç Risale-i Nur'u yazarak Kur'an yazısını öğrenmiş ve öğrenmektedir.” (Nur’un İlk Kapısı)

Yani Nur talebeleri, yeni tanıyan bir müslümana Latin harfleriyle basılmış risaleleri verebilirler. Fakat en kısa bir sürede onun da Hatt-ı Kur’an denilen Kur’an alfabesini öğrenerek risaleleri orjinallerinden okumalarını sağlamaları bir vazifeleridir.

Kur’an yazısıyla yazılan orijinal risalelerden okumayı bırakıp Latincelere yönelmek asla Risale-i Nur’un nazarı değildir. Çünkü Üstad’ın nazarında yeni harfler bid’adır. Bunu gösteren bazı cümleleri şunlardır:

“Risale-i Nur zındıkaya karşı hakaik-i imaniyeyi muhafazaya çalışması gibi, bid'ata (yeni hurufa) karşı da huruf ve hatt-ı Kur'an'ı (Kur’an harflerini ve yazısını) muhafaza etmek bir vazifesi iken; has talebelerden birisi bilfiil huruf ve hatt-ı Kur'aniyeyi ders verdiği halde, sırrı bilinmez bir hevesle, huruf ve hatt-ı Kur'aniyeye ilm-i din perdesinde tesirli bir surette darbe vuran bazı hocaların darbede istimal ettikleri eserleri almışlar. Haberim olmadan dağda şiddetli bir tarzda o has talebelere karşı bir gerginlik hissettim. Sonra ikaz ettim. Elhamdülillah ayıldılar. İnşâallah tamamen kurtuldular.” (Kastamonu Lahikası)

“Bu zât, Ağras'taki Nur talebelerinin başında nâzırları hükmünde olduğu bir zaman, Sünnet-i Seniyeye ittiba ve bid'alardan içtinabı meslek ittihaz eden talebelerin manevî şerefini kâfi görmeyerek ve ehl-i dünyanın nazarında bir mevki kazanmak emeliyle mühim bir bid'anın (yeni hurufun) muallimliğini deruhde etti (üzerine aldı). Tamamıyla mesleğimize zıd bir hata işledi. Pek müdhiş bir şefkat tokadını yedi. Hanedanının şerefini zîr ü zeber edecek bir hâdiseye maruz kaldı.” (10. Lema)

Bid’alara taraftar olmamak, Nur hizmetinin şartlarından biridir. Üstad Bediüzzaman, bid’a taraftarlarını talebeliğe değil dostluğa bile kabul etmiyor. Dost talebe ve kardeş olarak kabul ettiği insanları tarif ederken dostlar için şöyle diyor:

“Dostun hassası ve şartı budur ki: Kat'iyyen, Sözler'e ve envâr-ı Kur'aniyeye dair olan hizmetimize ciddî tarafdar olsun; ve haksızlığa ve bid'alara ve dalalete kalben tarafdar olmasın, kendine de istifadeye çalışsın.” (Mektubat)

Kastamonu Lahikasında da şöyle der:

“Bid'a ile amel eden, kalben tarafdar olmamak şartıyla dost olabilir.”

Bid’alara kalben taraftarlık gösteren birini dostluğa Kabul etmeyen, hiç talebeleri arasına alır mı?

Netice olarak şunu diyebiliriz: Nur Talebeleri, Nurlardan aldıkları dersle sünnet-i seniye üzere bir İslami bakış açısı kazanır ve bid’alara karşı mesafeli dururlar. Bu nokta-i nazardan Risale-i Nur Talebesi olmaya gayret eden kimselerin Kur’an yazısı ile okuyup yazmayı öğrenip öğretmeleri ve risalelerin Osmanlıcalarından okuyup ders vermeleri temel bir vazifeleridir.

Bu vazifeyi hakkıyla yapamayanların ise, yapanları takdir edip destek olmaları ve Kur’an hattını bilenlerin çoğalmasından, sünnet-i seniye adına büyük memnuniyet duymaları gerekir.

Vesselam..

Son Güncelleme (Perşembe, 04 Ocak 2018 09:36)

 "I have always imagined that paradise will be a kind of library." Her zaman Cennet'in Kitaplardan oluşmuş bir çeşit kütüphane olduğunu hayal ettim.. - Jorge Luis Borges -
YENİ KİTAPLARIMIZ

KÜÇÜK ELİSA

[Zaman Yolcusu] (2017)

Küçük Elisa

 KANON

[Kutsal Kitapların Yeni Bir Yorumu] (2016)

KANON

SİTEYİ ÇEVİR
English French German Italian Portuguese Russian Spanish
FACEBOOK SAYFAMIZ
KIYAMET GERÇEKLİĞİ

İLLÜMİNATİ GERÇEKLERİ

İSLAMİ BİLGİLER

 

Peygamberler Tarihi